Krótkowzroczność (miopia, z gr. → myopia) – to jedna z najczęściej spotykanych wad refrakcyjnych wzroku polegająca na tym, że układ optyczny oka nieprawidłowo skupia promienie świetlne. W ostatnich latach liczba przypadków tego stanu rośnie w alarmującym tempie. Jak się objawia krótkowzroczność i jak się ją leczy?

Autor: Anna Borkowska
Dodano: 22.08.2019

Jakie są objawy krótkowzroczności?

Jeśli jesteś krótkowzroczny, możesz mieć trudności z czytaniem znaków drogowych i wyraźnym widzeniem odległych obiektów, ale będziesz w stanie dobrze zobaczyć przedmioty, które znajdują się blisko, a także będziesz bez trudu czytać gazetę i korzystać z komputera.

Inne objawy krótkowzroczności obejmują:

  • częste mrużenie oczu
  • zmęczenie oczu
  • bóle głowy

Zmęczenie podczas jazdy lub uprawiania sportu, może być również objawem nieskorygowanej krótkowzroczności.

Co powoduje krótkowzroczność?

Krótkowzroczność występuje, gdy gałka oczna jest zbyt długa, w stosunku do siły ogniskowania rogówki i soczewki oka. Powoduje to, że promienie świetlne skupiają się w punkcie przed siatkówką, a nie bezpośrednio na jej powierzchni. Krótkowzroczność może być również spowodowana tym, że rogówka i/lub soczewka są zbytnio zakrzywione względem długości gałki ocznej. W niektórych przypadkach krótkowzroczność występuje z powodu kombinacji tych czynników.

Krótkowzroczność zwykle zaczyna się w dzieciństwie, a nasze ryzyko wystąpienia krótkowzroczności, jeśli wystąpiła ona u naszych rodziców, może być większe. W większości przypadków krótkowzroczność stabilizuje się we wczesnym wieku dorosłym, ale czasami postępuje wraz z wiekiem.

Leczenie krótkowzroczności

Krótkowzroczność można skorygować za pomocą:

  • okularów
  • soczewek kontaktowych
  • chirurgii refrakcyjnej

W zależności od stopnia krótkowzroczności, może być konieczne noszenie okularów lub soczewek kontaktowych przez cały czas lub tylko wtedy, gdy potrzebujesz bardzo wyraźnego widzenia na odległość, np. podczas jazdy, oglądania tablicy szkolnej lub oglądania filmu.

Dobrym wyborem soczewek okularowych do leczenia krótkowzroczności, będą soczewki o wysokim indeksie (dla cieńszych, lżejszych okularów) i soczewki z powłoką antyrefleksyjną. Rozważ również soczewki fotochromowe chroniące oczy przed promieniami UV i wysokoenergetycznym niebieskim światłem oraz redukujące potrzebę stosowania osobnej pary okularów przeciwsłonecznych na receptę. Jeśli jesteś krótkowzroczny, recepta na soczewki lub okulary zostanie poprzedzona znakiem minus (-). Im wyższa liczba, tym bardziej jesteś krótkowzroczny.

Chirurgia refrakcyjna może zmniejszyć lub nawet wyeliminować potrzebę noszenia okularów lub szkieł kontaktowych. Najczęstsze procedury wykonywane są za pomocą lasera ekscymerowego.

W PRK laser usuwa warstwę tkanki rogówki, która spłaszcza rogówkę i umożliwia bardziej precyzyjne skupienie promieni świetlnych na siatkówce.

W LASIK – najczęstszej procedurze refrakcji – na powierzchni rogówki powstaje cienka klapa, laser usuwa pewną tkankę rogówki, a następnie klapka wraca do pierwotnego położenia. Następnie odbywa się ortokeratologia bezoperacyjna, polegająca na noszeniu w nocy specjalnych sztywnych soczewek, które zmieniają kształt rogówki podczas snu. Po zdjęciu soczewek rano, rogówka tymczasowo zachowuje nowy kształt, dzięki czemu można wyraźnie widzieć w ciągu dnia bez okularów lub soczewek kontaktowych.

Udowodniono, że ortokeratologia i związana z nią procedura soczewek kontaktowych GP, zwana terapią refrakcyjną rogówki (CRT), są skuteczne w tymczasowym korygowaniu łagodnych do umiarkowanych krótkowzroczności. Obie procedury są dobrą alternatywą dla operacji dla osób zbyt młodych dla LASIK lub które nie są dobrymi kandydatami do chirurgii refrakcyjnej z innych powodów.

Pytania i odpowiedzi

Czym jest krótkowzroczność zwyrodnieniowa?

W większości przypadków, krótkowzroczność jest po prostu drobną niedogodnością i stanowi niewielkie lub żadne ryzyko dla zdrowia oczu. Ale czasami krótkowzroczność może być tak postępowa i ciężka, że ​​uważa się ją za stan degeneracyjny. Krótkowzroczność zwyrodnieniowa (zwana również krótkowzrocznością złośliwą lub patologiczną) jest stosunkowo rzadkim stanem, który uważa się za dziedziczny i zwykle zaczyna się we wczesnym dzieciństwie. W przypadku krótkowzroczności złośliwej, wydłużenie gałki ocznej może wystąpić szybko, co prowadzi do szybkiej i ciężkiej progresji krótkowzroczności i utraty wzroku. Osoby z tym schorzeniem mają znacznie zwiększone ryzyko odwarstwienia siatkówki i innych zmian zwyrodnieniowych w tylnej części oka (takich jak krwawienie do oka z nieprawidłowego wzrostu naczyń krwionośnych). Krótkowzroczność zwyrodnieniowa może również zwiększać ryzyko zaćmy.

Czym są fakijne soczewki?

Wszczepialne soczewki znane jako fakijne soczewki IOL, to opcja chirurgiczna do korekcji krótkowzroczności, szczególnie dla osób z dużą krótkowzrocznością lub cieńszymi niż normalne rogówkami, które mogłyby zwiększyć ryzyko powikłań po LASIK lub innych procedurach laserowej korekcji wzroku. Fakijne soczewki IOL działają jak soczewki kontaktowe, z wyjątkiem tego, że są chirurgicznie umieszczane w oku i zazwyczaj są trwałe, co oznacza, że ​​nie jest wymagana ich wymiana. Soczewki fakijne są wszczepiane pomiędzy tęczówkę, a naturalną soczewkę oka. Jeśli widzenie się pogorszy, soczewka może zostać w każdej chwili usunięta. W przeciwieństwie do IOL stosowanych w chirurgii zaćmy, fakijne soczewki IOL nie zastępują naturalnej soczewki oka, która pozostaje nienaruszona.

Na czym polega metoda SMILE?

Ekstrakcja soczewkowa z małym nacięciem (SMILE) to stosunkowo nowa procedura refrakcyjna przeznaczona do leczenia wielu błędów refrakcyjnych, takich jak krótkowzroczność, nadwzroczność, starczowzroczność i astygmatyzm. Procedura polega na użyciu lasera femtosekundowego do utworzenia w rogówce soczewki o żądanych wymiarach stosownie do korygowanej wady pacjenta, która jest ekstrahowana w całości przez małe nacięcie (do 4 mm), bez użycia lasera ekscymerowego. Metoda ta osiąga efekty podobne do wspomaganej laserowo keratomileusis in situ (LASIK), z doskonałymi wynikami pooperacyjnymi.

Jakie są rodzaje krótkowzroczności?

  • krótkowzroczność osiowa (zbyt długa oś gałki ocznej). Typ najczęściej spotykany – rozwija się zwykle w okresie dojrzewania płciowego i osiąga ostateczny poziom u kobiet między 15. a 17. rokiem życia i u mężczyzn w wieku 18-20 lat.
  • krótkowzroczność krzywiznowa (zbyt wypukła krzywizna poszczególnych elementów układu optycznego oka, zwłaszcza rogówki i soczewki).
  • krótkowzroczność refrakcyjna (zbyt duży współczynnik załamania soczewki, najczęściej na skutek rozwijającej się cukrzycy lub zaćmy jądrowej).

Jakie wyróżniamy stopnie krótkowzroczności?

  1. Niska krótkowzroczność – do −3,0 dioptrii (widzenie z bliska przy wadzie −3 jest wręcz komfortowe, bo nie wymaga akomodacji).
  2. Średnia krótkowzroczność – od −4,0 do −7,0 dioptrii.
  3. Wysoka krótkowzroczność – powyżej −7,0[2] dioptrii.

Podsumowanie

1. Krótkowzroczność to jedna z najczęściej spotykanych wad refrakcyjnych wzroku polegająca na tym, że układ optyczny oka nieprawidłowo skupia promienie świetlne.

2. W ostatnich latach liczba przypadków tego stanu rośnie w alarmującym tempie.

3. Osoba krótkowzroczna może mieć trudności z czytaniem znaków drogowych i wyraźnym widzeniem odległych obiektów, ale będzie w stanie dobrze zobaczyć przedmioty, które znajdują się blisko.

4. Inne objawy krótkowzroczności obejmują: częste mrużenie oczu, zmęczenie oczu oraz bóle głowy.

5. Krótkowzroczność występuje, gdy gałka oczna jest zbyt długa, w stosunku do siły ogniskowania rogówki i soczewki oka.

6. Powoduje to, że promienie świetlne skupiają się w punkcie przed siatkówką, a nie bezpośrednio na jej powierzchni.

7. Krótkowzroczność może być również spowodowana tym, że rogówka i/lub soczewka są zbytnio zakrzywione względem długości gałki ocznej.

8. W niektórych przypadkach krótkowzroczność występuje z powodu kombinacji tych czynników.

9. Krótkowzroczność zwykle zaczyna się w dzieciństwie, a nasze ryzyko wystąpienia krótkowzroczności, jeśli wystąpiła ona u naszych rodziców, może być większe.

10. W większości przypadków krótkowzroczność stabilizuje się we wczesnym wieku dorosłym, ale czasami postępuje wraz z wiekiem.

11. Krótkowzroczność można skorygować za pomocą: okularów, soczewek kontaktowych lub chirurgii refrakcyjnej.

12. Wyróżniamy kilka rodzajów krótkowzroczności.

13. Krótkowzroczność osiowa (zbyt długa oś gałki ocznej) – rozwija się zwykle w okresie dojrzewania płciowego i osiąga ostateczny poziom u kobiet między 15. a 17. rokiem życia i u mężczyzn w wieku 18-20 lat.

14. Krótkowzroczność krzywiznowa – to zbyt wypukła krzywizna poszczególnych elementów układu optycznego oka, zwłaszcza rogówki i soczewki.

15. Krótkowzroczność refrakcyjna – dotyczy zbyt dużego współczynnika załamania soczewki, najczęściej na skutek rozwijającej się cukrzycy lub zaćmy jądrowej.

Komentarze