Bulimia jest poważnym, potencjalnie zagrażającym życiu zaburzeniem odżywiania. Ludzie z bulimią mogą potajemnie objadać się, a następnie prowokować wymioty, próbując w niezdrowy sposób pozbyć się dodatkowych kalorii. Czym jest bulimia? Jakie daje objawy? Jakie mogą być jej powikłania?

Autor: Anna Borkowska
Dodano: 12.09.2019

Wymioty, głodówki, przeczyszczanie

Bulimia nervosa, zwana także bulimią, jest psychicznym zaburzeniem odżywiania, które charakteryzuje się epizodami objadania się (spożywania dużej ilości jedzenia za jednym razem). Aby pozbyć się kalorii i zapobiec przybieraniu na wadze, osoby z bulimią mogą stosować różne metody – na przykład, regularnie wywoływać wymioty lub niewłaściwie stosować środki przeczyszczające, suplementy odchudzające, leki moczopędne lub lewatywy. Mogą też użyć innych sposobów na pozbycie się kalorii i zapobieganie przybieraniu na wadze, takich jak post, ścisła dieta lub nadmierne ćwiczenia.

Objawy bulimii

Objawy bulimii mogą obejmować:

  1. Przesadne zainteresowanie budową i masą ciała
  2. Życie w strachu przed przybraniem na wadze
  3. Powtarzające się epizody jedzenia nienormalnie dużych ilości jedzenia za jednym razem
  4. Poczucie utraty kontroli podczas jedzenia
  5. Zmuszanie się do wymiotowania lub zbyt intensywne ćwiczenia
  6. Używanie środków przeczyszczających, moczopędnych lub lewatyw po jedzeniu
  7. Post, ograniczenie kalorii lub unikanie pewnych potraw
  8. Nadmierne stosowanie suplementów diety lub produktów ziołowych w celu zmniejszenia masy ciała

Kiedy należy pójść do lekarza?

Jeśli masz jakiekolwiek objawy bulimii, jak najszybciej poszukaj pomocy medycznej. Nieleczona bulimia może bowiem poważnie wpłynąć na twoje zdrowie.

Przyczyny bulimii

Dokładna przyczyna bulimii nie jest znana.

W rozwoju zaburzeń odżywiania może odgrywać rolę wiele czynników, w tym:

  • genetyka
  • biologia
  • zdrowie emocjonalne
  • oczekiwania społeczne
  • inne problemy

Czynniki ryzyka bulimii

Dziewczęta i kobiety częściej mają bulimię niż chłopcy i mężczyźni. Bulimia często zaczyna się w późnej młodości lub wczesnej dorosłości.

Czynniki zwiększające ryzyko bulimii mogą obejmować:

  1. Biologię. Osoby z krewnymi pierwszego stopnia (rodzeństwo, rodzice lub dzieci) z zaburzeniami odżywiania, mają większe ryzyko zachorowania na zaburzenia odżywiania, co sugeruje możliwy związek genetyczny. Nadwaga u dziecka lub nastolatka również może zwiększać ryzyko.
  2. Problemy psychologiczne i emocjonalne. Problemy psychologiczne i emocjonalne, takie jak depresja, zaburzenia lękowe lub zaburzenia związane z używaniem nielegalnych substancji, są ściśle związane z zaburzeniami odżywiania. Ludzie z bulimią mogą mieć negatywny stosunek do siebie. W niektórych przypadkach czynnikiem mogą być traumatyczne zdarzenia i stres środowiskowy.
  3. Dieta. Ludzie na diecie są bardziej narażeni na rozwój zaburzeń odżywiania. Wiele osób z bulimią poważnie ogranicza kalorie między epizodami objadania się, co może wywołać chęć ponownego objadania się, a następnie przeczyszczania.

Powikłania bulimii

Bulimia może powodować liczne, poważne, a nawet zagrażające życiu komplikacje.

Obejmują one:

  1. Negatywną samoocenę oraz problemy z relacjami i funkcjonowaniem społecznym.
  2. Odwodnienie, które może prowadzić do poważnych problemów medycznych, takich jak niewydolność nerek.
  3. Problemy z sercem, takie jak nieregularne bicie serca lub niewydolność serca.
  4. Ciężką próchnicę zębów i choroby dziąseł.
  5. Nieobecne lub nieregularne miesiączki u kobiet.
  6. Problemy trawienne.
  7. Lęk, depresję, zaburzenia osobowości lub zaburzenie dwubiegunowe.
  8. Nadużywanie alkoholu lub narkotyków.
  9. Samookaleczanie, myśli samobójcze lub samobójstwo.

Zapobieganie bulimii

  1. Wspieraj i wzmacniaj zdrowy wizerunek ciała u swoich dzieci, bez względu na ich rozmiar i kształt.
  2. Pomóż im budować zaufanie na inne sposoby niż ich wygląd.
  3. Jedz regularne, przyjemne posiłki rodzinne.
  4. Unikaj mówienia o wadze w domu. Zamiast tego skoncentruj się na zdrowym stylu życia.
  5. Odradzaj bliskim odchudzanie, zwłaszcza gdy wiąże się to z niezdrowymi zachowaniami związanymi z kontrolą wagi, takimi jak post, stosowanie suplementów lub środków przeczyszczających odchudzających lub wywoływanie wymiotów.
  6. Jeśli zauważysz, że twój krewny lub przyjaciel ma problemy z jedzeniem, które mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania lub na nie wskazywać, zapytaj go, jak możesz mu pomóc.

Diagnozowanie bulimii

Jeśli twój lekarz świadczący podstawową opiekę podejrzewa, że ​​masz bulimię, powinien:

  1. Porozmawiać z tobą o swoich nawykach żywieniowych, metodach odchudzania i objawach fizycznych.
  2. Wykonać badanie fizykalne.
  3. Zlecić badanie krwi i moczu.
  4. Poprosić o badanie, które pozwoli zidentyfikować problemy z sercem (elektrokardiogram).
  5. Przeprowadzić ocenę psychologiczną.
  6. Skorzystać z kryteriów dotyczących bulimii wymienionych w Diagnostycznym i statystycznym podręczniku zaburzeń psychicznych (DSM-5), opublikowanym przez American Psychiatric Association.
  7. Może również poprosić o dodatkowe badania w celu ustalenia diagnozy, wykluczenia medycznych przyczyn zmian masy ciała i sprawdzenia wszelkich powiązanych powikłań.

Leczenie bulimii

Kiedy masz bulimię, możesz potrzebować kilku rodzajów leczenia, chociaż połączenie psychoterapii z lekami przeciwdepresyjnymi, może być najbardziej skuteczne w przezwyciężeniu tego zaburzenia.

Leczenie zasadniczo obejmuje podejście zespołowe, które obejmuje ciebie, twoją rodzinę, głównego dostawcę opieki, specjalistę zdrowia psychicznego i dietetyka doświadczonego w leczeniu zaburzeń odżywiania.

Psychoterapia w leczeniu bulimii

Psychoterapia, zwana także terapią rozmową lub poradnictwem psychologicznym, obejmuje omawianie bulimii i pokrewnych problemów ze specjalistą zdrowia psychicznego. Dowody wskazują, że te rodzaje psychoterapii pomagają zmniejszyć objawy bulimii.

Terapia poznawczo-behawioralna, która pomoże ci znormalizować wzorce żywieniowe i zidentyfikować niezdrowe, negatywne przekonania i zachowania oraz zastąpić je zdrowymi, pozytywnymi.

Psychoterapia interpersonalna pomaga poprawić komunikację i umiejętności rozwiązywania problemów.

Leki stosowane w leczeniu bulimii

Leki przeciwdepresyjne mogą pomóc zmniejszyć objawy bulimii, jeśli są stosowane razem z psychoterapią. Jedynym lekiem przeciwdepresyjnym specjalnie zatwierdzonym przez Food and Drug Administration do leczenia bulimii jest fluoksetyna (Prozac) – rodzaj selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), który może pomóc nawet bez objawów depresji.

Rola edukacji żywieniowej w leczeniu bulimii

Dietetycy mogą opracować plan odżywiania, aby pomóc ci osiągnąć zdrowe nawyki żywieniowe oraz zapewnić ci właściwe odżywianie. Regularne jedzenie i nie ograniczanie przyjmowania pokarmu, jest ważne w przezwyciężaniu bulimii.

Rola hospitalizacji w leczeniu bulimii

Bulimię można zwykle leczyć poza szpitalem. Ale jeśli objawy są nasilone, z poważnymi powikłaniami zdrowotnymi, możesz potrzebować leczenia w szpitalu. Niektóre programy zaburzeń odżywiania mogą oferować leczenie dzienne, zamiast pobytu w szpitalu.

Rokowania w bulimii

Bulimia to choroba trudna do wyleczenia. Stan wielu osób ulega poprawie, ale w niektórych przypadkach mogą pojawiać się nawroty. Ogólnie, perspektywy dla osób z bulimią są bardziej pozytywne niż perspektywy dla osób z anoreksją – innym zaburzeniem odżywiania.

Pytania i odpowiedzi

Co powoduje bulimię?

Dokładna przyczyna bulimii nie jest znana, ale badania sugerują, że może za nią odpowiadać połączenie pewnych cech osobowości, emocji i wzorców myślenia, a także czynników biologicznych i środowiskowych.

Jak skutecznie leczyć bulimię?

Najlepszym sposobem leczenia bulimii jest terapia poznawczo-behawioralna. Obejmuje to monitorowanie własnych uczuć, myśli i zachowań związanych z zaburzeniami odżywiania. Terapia ta koncentruje się na normalizacji zachowań żywieniowych i identyfikowaniu czynników środowiskowych, a także irracjonalnych uczuć i myśli, które zdarzają się tuż przed objadaniem się lub przeczyszczaniem.

Co może się stać z kobietą, która cierpi na bulimię, jeśli zajdzie w ciążę?

Podczas ciąży mogą wystąpić następujące powikłania:

  • Wysokie ciśnienie krwi
  • Depresja
  • Poronienie
  • Przedwczesny poród
  • Niska waga po urodzeniu

Jakie mogą być komplikacje zdrowotne, których mogą doświadczyć ludzie, którzy cierpią na bulimię?

Próchnica zębów i choroby dziąseł to tylko jeden efekt uboczny. Powtarzające się wymioty są szkodliwe dla zębów z powodu toksycznych kwasów żołądkowych, które mogą erodować szkliwo i uszkadzać dziąsła.

Powtarzające się przeczyszczanie może również powodować odwodnienie, które może ostatecznie doprowadzić do niewydolności nerek, a także innych powikłań zdrowotnych.

Osoby z bulimią mogą też cierpieć na problemy z sercem i trawieniem. Istnieje również wiele skutków ubocznych dla zdrowia psychicznego, takich jak lęk, depresja, a nawet samobójstwo.

Podsumowanie

1. Bulimia nervosa, zwana także bulimią, jest psychicznym zaburzeniem odżywiania, które charakteryzuje się epizodami objadania się.

2. Aby pozbyć się kalorii i zapobiec przybieraniu na wadze, osoby z bulimią mogą stosować różne metody – na przykład, regularnie wywoływać wymioty lub niewłaściwie stosować środki przeczyszczające.

3. Mogą też użyć innych sposobów na pozbycie się kalorii i zapobieganie przybieraniu na wadze, takich jak post, ścisła dieta lub nadmierne ćwiczenia.

4. Objawy bulimii mogą obejmować: przesadne zainteresowanie budową i masą ciała, życie w strachu przed przybraniem na wadze, powtarzające się epizody jedzenia nienormalnie dużych ilości jedzenia za jednym razem, zmuszanie się do wymiotowania oraz zbyt intensywne ćwiczenia.

5. Dokładna przyczyna bulimii nie jest znana.

6. W rozwoju zaburzeń odżywiania może odgrywać rolę wiele czynników, w tym: genetyka, biologia, zdrowie emocjonalne oraz oczekiwania społeczne.

7. Powtarzające się wymioty są szkodliwe dla zębów z powodu toksycznych kwasów żołądkowych, które mogą erodować szkliwo i uszkadzać dziąsła.

8. Przeczyszczanie może również powodować odwodnienie, które może ostatecznie doprowadzić do niewydolności nerek, a także innych powikłań zdrowotnych.

9. Osoby z bulimią mogą też cierpieć na problemy z sercem i trawieniem.

10. Istnieje również wiele skutków ubocznych dla zdrowia psychicznego, takich jak lęk, depresja, a nawet samobójstwo.

11. Połączenie psychoterapii z lekami przeciwdepresyjnymi, może być najbardziej skuteczne w przezwyciężeniu tego zaburzenia.

12. Ogólnie, perspektywy dla osób z bulimią są bardziej pozytywne niż perspektywy dla osób z anoreksją – innym zaburzeniem odżywiania.

Komentarze